Rust is een strategie. Waarom ik er een boek over schrijf.

Je hebt eindelijk een avond voor jezelf. Het huis is stil, de kinderen zijn allang de deur uit, en er ligt niets meer wat vandaag nog moet.

En dan merk je dat je niet bij jezelf aankomt.

Je hoofd is nog bij het overleg van morgen. Bij de beslissing die je vorige week nam, en waarvan je achteraf dacht: wanneer ben ik dit eigenlijk gaan vinden?

Je bent jezelf niet kwijt. Je komt er alleen niet meer aan toe.

Je leidt al jaren. Je hebt een team, een naam, decennia ervaring. Aan de buitenkant klopt alles. En je ziet heus wat er speelt. Je hebt er ook iets mee gedaan: boeken, een coach, misschien een retreat.

En toch kom je steeds op hetzelfde punt uit.

Ik zie dit sinds 1999 bij vrouwelijke leiders en ondernemers op directieniveau. En ik ken het van mezelf. Als officier bij de Koninklijke Luchtmacht en ook in de banen erna leerde ik doorgaan. Lang heb ik gedacht dat dat kracht was. Inmiddels ken ik ook de prijs ervan.

Daarom schrijf ik een boek. Het heet 'Rust is een strategie'.

Wat je hebt geleerd over rust

Waarschijnlijk heb je dezelfde les geleerd als ik. Je waarde zit in wat je levert. Wie stilstaat, raakt achter.

Die les heeft je ver gebracht. Je hebt gebouwd, geleid, beslissingen gedragen die anderen liever niet namen. Daar mag je trots op zijn.

Maar er komt een punt waarop de gereedschappen die je altijd verder brachten, je niet meer brengen waar je naartoe wilt. Je kent dat punt. Je rust uit, en twee weken later ben je weer leeg. Je ziet het patroon, en je loopt er opnieuw tegenaan.

Aan inzicht ontbreekt het je niet. Begrijpen en veranderen zijn alleen niet hetzelfde.

Wat ik bedoel met rust als strategie

In dit boek is rust geen beloning voor als alles af is. Alles is nooit af.

Rust is de plek van waaruit je kiest.

Zolang je altijd aan staat, kies je eigenlijk niet. Je reageert. Je doet wat er ligt, wat er van je verwacht wordt, wat je altijd al deed. Pas als het stil wordt, zie je wat er werkelijk toe doet. Wat mag blijven. Wat je mag afbouwen. Waar je een streep onder zet.

Dat is een strategische keuze, net zo goed als een investering of een reorganisatie. Alleen gaat deze over jou.

Ik schrijf over het moment waarop wat je het verst heeft gebracht, je het dichtst bij je grens houdt. Over stoppen als het scherpste wat je kunt kiezen. En over de laag waar je met denken alleen niet bij komt, en wat er nodig is om daar toch te komen.

Je vindt er geen tien stappen in. Het is een boek voor de vrouw die zichzelf heel goed kent, maar er niet meer aan toekomt.

Waarom nu

Een tijd geleden keek ik naar mijn eigen lijstje voor de week. Een podcast opnemen. Een mail schrijven. Posts voor LinkedIn. En helemaal onderaan: schrijven aan het boek.

Het ding waar ik het meest naar verlang, stond onder alles wat ik deed omdat het zo hoorde.

Ik kan geen boek schrijven over rust als strategie en ondertussen zelf gewoon doorgaan. Dus heb ik gekozen. Mijn podcast heb ik voorlopig afgesloten, en op LinkedIn hoor je minder van me. Het boek gaat nu voor.

Ik gun jou zo’n moment ook. Niet per se een boek. Wel het moment waarop je eerlijk kijkt naar wat er onderaan jouw lijst staat.

Wat zou daar bij jou staan?

Lees mee

Eens in de vier tot zes weken stuur ik een brief vanaf mijn schrijftafel in Málaga, over wat ik tegenkom terwijl ik schrijf. En zodra er een hoofdstuk staat, lees je als eerste een fragment.

Je kunt je aanmelden via marisvandermeulen.nl/inspiratiemail

Ben je journalist of redacteur en wil je over dit thema in gesprek? Je bereikt me via maris@marisvandermeulen.nl.