De succesparadox: Waarom wat je naar boven bracht, je nu tegenhoudt
Je weet hoe je moet leveren.
Dat heb je jarenlang bewezen. Je bent scherp, je zet door, je houdt overzicht waar anderen het kwijtraken. Een team, een positie, een staat van dienst die je in de loop van de jaren hebt opgebouwd. Je hebt gedaan wat er moest. En het werkte.
En toch is er iets veranderd.
Aan de buitenkant staat alles overeind. Maar ergens in de afgelopen jaren merkte je het. Je zit in een vergadering en weet precies wat je moet zeggen. En terwijl je het zegt, denk je: wil ik dit eigenlijk wel? Na afloop zit je in de auto en weet je dat je er niet echt bij was.
Je ziet het zelf allang. Je hebt er ook van alles aan gedaan. Een boek, een coach, een leiderschapstraject. Je stelt andere grenzen, je maakt bewustere keuzes. En toch kom je steeds op hetzelfde punt uit.
Aan inzicht ontbreekt het je niet. Je ziet haarfijn wat er speelt.
Het is iets anders. Sinds 1999 zie ik het bij vrouwen aan de top steeds opnieuw terugkomen. En ik ken het van mezelf.
De eigenschappen die je naar boven brachten, worden op een gegeven moment precies wat je tegenhoudt: ratio, wilskracht, altijd maar doorgaan.
Een eigenschap is op zichzelf niet goed of slecht. Hij past bij een situatie. Ratio, controle en doorzetten passen perfect bij klimmen. Je hebt ze nodig om te presteren, om je te bewijzen, om te leveren in een wereld die daarop afrekent. Ze werken zo goed dat je ze op een gegeven moment niet meer hoeft te kiezen. Ze gaan vanzelf, ze lijken bij je te horen.
En daar kantelt het, want de vraag verandert.
Jarenlang was de vraag: hoe kom ik verder, hoe presteer ik, hoe houd ik alles draaiende? Op een gegeven moment wordt het een andere vraag. Niet hoe, maar wat. Wat wil ik eigenlijk? Hoe wil ik de komende jaren leven en leiden?
Op die vraag is ratio geen antwoord.
Ratio staat het antwoord zelfs in de weg. Wat je nu nodig hebt, is precies wat het doen verdringt. Ruimte. Stilte. Toegang tot wat je diep vanbinnen allang weet, maar waar je tussen alles door niet meer bij komt.
Daarom lukt het ook niet met nog een boek, nog een inzicht of nog een goed voornemen. Je weet het immers al. Begrijpen en veranderen zijn niet hetzelfde. Het zit op een laag waar je met denken alleen niet bij komt.
Dit is een kruispunt. Je bent te ver gekomen om opnieuw te beginnen. Maar je staat precies op het punt om opnieuw te kiezen. Bewust. Wat blijft, wat je afbouwt, en hoe je de komende jaren wilt leven en leiden.
Je kunt allang harder. De vraag is wat je wilt, en of dit het moment is om daar eindelijk naar te luisteren.
Wat zou je kiezen, als je het opnieuw mocht kiezen?
Over deze vraag schrijf ik, vanaf mijn schrijftafel in Málaga. Wil je meelezen, dan kun je je aanmelden via marisvandermeulen.nl/inspiratiemail
Voor de pers
De succesparadox beschrijft het moment waarop de eigenschappen die vrouwelijke leiders naar de top brachten, zoals ratio, wilskracht en doorzetten, hen in een volgende fase juist gaan tegenhouden. Niet omdat ze tekortschieten, maar omdat de vraag verandert: van hoe kom ik verder, naar wat wil ik eigenlijk.
Maris van der Meulen begeleidt sinds 1999 vrouwelijke leiders en ondernemers op directieniveau. Ze werkt vanuit Málaga en schrijft het boek Rust is een strategie.
Ze spreekt onder meer over waarom ervaren leiders vastlopen terwijl alles goed gaat, over rust als strategische keuze in plaats van als zwakte, en over vrouwen die na hun vijftigste opnieuw kiezen hoe ze willen leiden.
Contact: maris@marisvandermeulen.nl
